Ik weet hoe het voelt. Je doet je werk, je bent er waarschijnlijk ook goed in, en op papier heb je niets te klagen. Maar als je de deur achter je dichttrekt, voelt het leeg. Alsof de dagen hun kleur verloren hebben. Je pept jezelf op, je vertelt jezelf dat de rekeningen betaald worden, maar diep vanbinnen wringt het.
Het voelt alsof je in een dichte mist staat. Je scrolt soms door vacatures, hopend op die ene vonk, maar de huidige grijze situatie trekt je energievoorraad gewoon helemaal leeg.
Ik wil dat je één ding weet: het ligt niet aan jou. Het ligt niet aan je inzet, je talent of je doorzettingsvermogen.
Het ligt aan het feit dat je momenteel probeert te navigeren zonder kaart. Je bent de verbinding met je eigen 'ingrediënten' – die unieke mix van talenten en behoeften die jou laten bloeien – even kwijtgeraakt in de ruis van alledag







